فایر دشتی

سایت کربلایی حسن توزی بندر گناوه

سحر گه ز نوای مرغ گلزار سرم پر شور گشت و دیده بیدار به هر گل بلبلی فایز نواخوان چه خوش باشد نشستن یار با یار ......................... خم ابروست یا شمشیر بهمن مژه یا نیزه یا تیر تهمتن بت فایز منیژه سان به یکبار به چاهم در فکن مانند بیژن ............................ ز کشت و پیچ این شلوار رنگین خرامان رفتن و این وضع سنگین کند مجبور فایز را در آخر که مجنون وار خارج گردد از دین .............................. بتا در گوش ، گوش آویز داری لب می گون شکر ریز داری بشارت می دهد این دل به فایز دلی در سینه مهر انگیز داری ................................. به

فایز دشتی

نویسنده ی این مطلب: سایت کربلایی حسن توزی
تاریخ ارسال مطلب: شنبه 20 دي 1393
مطلب در موضوعاتدوبیتی های مرحوم فایز ،
فایز دشتی

سحر گه ز نوای مرغ گلزار

سرم پر شور گشت و دیده بیدار

 

به هر گل بلبلی فایز نواخوان

چه خوش باشد نشستن یار با یار

 

 .........................

 

خم ابروست یا شمشیر بهمن

مژه یا نیزه یا تیر تهمتن

 

بت فایز منیژه سان به یکبار

به چاهم در فکن مانند بیژن

 

............................

 

 ز کشت و پیچ این شلوار رنگین

خرامان رفتن و این وضع سنگین

 

کند مجبور فایز را در آخر

که مجنون وار خارج گردد از دین

 

..............................

 

بتا در گوش ، گوش آویز داری

لب می گون شکر ریز داری

 

بشارت می دهد این دل به فایز

دلی در سینه مهر انگیز داری

 

 .................................

 

به قامت مظهر سرو رسایی

به طلعت دلفریب و جانفزایی

 

تو با این قامت و حسن خداداد

هزار افسوس ای مه ، بی وفایی

 

 ...............................

 

خروس امشب بداده هرزه خوانی

مگر وقت سحر امشب ندانی ؟

 

اگر بیدار گردد یار فایز

به بالت تیر تا شهپر نشانی

 

 .........................

 

سحر گه چون ز مشرق ماه خاور

برون آید جهان گردد منور

 

خوش آن ساعت مه فایز ز مغرب

برون آید چو حوران بسته زیور

 

 ..............................

 

گهی که یادم آمد صحبت یار

لب و دندان و زلف و چشم و رخسار

 

دل و دین و قرار و صبر فایز

فکندند در طلسم چار در چار

 

..................................

 

دلا گر زار گریم بر تو شاید

که هر جا تیری آید بر تو آید

 

دل فایز ، مگر داری تو گوهر

که هر گلرخ تو را خواهد رباید

 

.................................

 

مرا شب سیل آه از دل برآید

که یادم از دو زلف دلبر آید

 

نشیند چشم در ره ، فایز هر شب

که شاید یارم از سویی در آید

 

...................................

 

ز آب و آتش و از خاک و از باد

خدا رخسار خوبان را صفا داد

 

چو چشم ما نظر بگشاد ، فایز

غضو ابصارکم را کرد ارشاد

 

ارسال دیدگاه

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی